Selfed

kevin-trappeniers---selfed.jpg

M foto: Miha Sagadin / Plesni Teater Ljubljana / selfed

In 2014 was Kevin Trappeniers in residentie in TAKT Dommelhof om te werken aan de dansvoorstelling Selfed, die in première ging bij Plesni Teater Ljubljana (Slovenië). Na dit choreografiedebuut, dat bestond uit een binnen- en buitengedeelte op maat van de locatie in Slovenië, herwerkte Trappeniers de binnenvoorstelling nu tot fysiek theater.

In Drag Chain / Push Chain onderzoekt hij methoden om het lichaam aan te passen aan mentale en psychische barrières en hoe deze obstakels te bedwingen. De voorstelling incorporeert zowel de filosofie als de technieken van Parkour in theater en hedendaagse dans. Spel en dans ontrafelen de notie van de energie van het eigen ik en van zelfopoffering. Het Zelf als hulpmiddel en werktuig voor introspectie en reflectie, voor vernieling en opbouw van het lichaam en van de geest. Parallel daaraan reflecteert de voorstelling over de positionering van de mens tegenover individuele en sociale machtsstructuren.

tumblr_mlsetsKySj1rkz363o4_1280.jpg

D

CREDITS

concept, direction, choreography, scenography: Kevin Trappeniers I dance & performance: Dagmar Dachauer I music & sound design: Kreng I light design: Laurence Halloy, Kevin Trappeniers I in collaboration with: Luka Avguštin, Enej Progar, Jan Ulčar, Sebastjan Zupanc (SloMotion, Slovenian Parkour Family) I dramaturgy & mentorship: Andreja Kopač I coaching & distribution advice: Vincent Company I producer: Živa Brecelj I production: Plesni Teater Ljubljana (SI) - Choreographic Debut PTL 2014 I co-production: TAKT Dommelhof (Neerpelt, BE) I in collaboration with: Muzej in Galerije Mesta Ljubljane (MGML) I thanks to: Vincent Van den Bossche, Blaze Urban Academy (BE), Šolski Center Ljubljana (SI) 

 

tumblr_mqvsd7ij1c1rkz363o1_1280.jpg

T

PERS

“De solo SELFED, in een concept, choreografie en visueel concept van Kevin Trappeniers en een uitgesproken volwassen uitvoering van Dachmar Dachauer, schitterde als een lang verwachte parel van dit seizoen. (...) SELFED overstijgt de persoonlijke dissectie van de eigen keuzemogelijkheden en het onmogelijke, zoals aangereikt in de gangbare parkourfilosofie. (...) In een poëtisch spel van duisternis en licht, bouwt het bewegingsmateriaal van Dagmar Dachauer op. Prachtig afgetekend volgen momenten mekaar op waarbij de danser stopt, uitgelicht en verankerd in het centrum van het lichtontwerp, ingekaderd door ruimtelijke duisternis. Je kan het lezen als een kunsttentoonstelling, met foto's in zwart- wit. Maar je ervaart SELFED vooral als een persoonlijk uitbarsten, een uitstrekken van de hand naar nieuwe denkbeelden, voorbij elke zichtbare fysieke dimensie."

(Parada Plesa, over SELFED)