Kevin Trappeniers ontwikkelt een verstilde, beeldende en fysieke theatertaal in secuur zintuiglijk werk, op de snijlijn tussen theater, dans en beeldende kunst. Hij creëert voornamelijk woordeloze voorstellingen waarbij aan spel, licht, geluid, lichaam en scenografie precies even veel gewicht gegeven wordt.

Asymptote is een eerste project dat in productie gaat dat uit een onderzoeksresidentie voortkomt gevoerd bij en begeleid door kunstenwerkplaats L’L (Brussel, BE).
In 2014 werkte Trappeniers in TAKT (Dommelhof) aan de dansvoorstelling Selfed voor Plesni Teater Ljubljana (SI). Dit choreografiedebuut werd het volgende jaar met een Belgische ploeg herwerkt tot fysiek theater: Drag Chain/Push Chain.

Daarvoor creëerde al hij eigen werk op de scheidingslijn tussen theater en installatie: Schadenfreude, Sic Transit Gloria Mundi, Darkdroom...

Parallel hieraan werkt Trappeniers als performer: o.a. in de performances/installaties van de Saturn-reeks van Karl Van Welden (United Planets), de serie Monster! van Abattoir Fermé, de museale dance performance Who Makes Paintings Anyway?, "The Wind Egg Project" van Haseeb Ahmed en Egle Budvytytes "Skateboard Prayer, or Head below the Heart".